Grenzen vesting Langeakkerschans of Nieuweschans vastgesteld

1843 In het midden van de negentiende eeuw wordt de exacte grens van vrijwel alle verdedigingswerken vastgesteld, of zoals men dat noemt: van de Rijksmilitaire gronden. Veel van deze activiteiten vinden plaats in het kader van de kadastrale registratie. De bezittingen van het Department van Oorlog worden immers ook geregistreerd in de kadastrale registers. Van Fort Langeakkerschans worden door de gemeente deze grenzen exact beschreven, met vermelding van de kadastrale percelen en perceelnummers en overige herkenningspunten.

Aanleg De Nieuwe- of Langeakkerschans werd aangelegd in 1628, tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Het werk lag toen nog aan de rivier de Dollard. De nieuwe schans was ontworpen door ingenieur Matthijs van Voort en kreeg de vorm van een regelmatige vijfhoek met bastions, omgeven door wallen en een gracht. Ten noorden werd een sluis aangelegd om het gebied te kunnen inunderen (onder water zetten). In de 17e en 18e eeuw werd de vesting nog versterkt en uitgebreid.

Inpolderingen Door inpolderingen kwam de schans steeds verder landinwaarts te liggen en verloor zijn functie. In 1815 vertrok het Nederlandse garnizoen en in 1870 werd bij Koninklijk Besluit bepaald dat Nieuweschans geen vesting meer was. In 1882 werden de vestingwerken geslecht en de grachten gedempt. In die periode van veranderingen en wijzigende grenzen vanwege de inpolderingen, lijkt een degelijke registratie van grenzen van de militaire gronden geen overbodige luxe.

Cultuurhistorisch Centrum Oldambt, toegang 3: Gemeente Nieuweschans, inventarisnr. 144.